Góðan daginn og komiði öll sæl og
bless.
Það er liðið ansi langt frá seinustu
færslu og hefur margt á daga mína drifið skal ég segja ykkur og mun
ég reyna að koma sem flestu frá mér núna en ef ég þó að það verði
allt.
Fyrst vil ég byrja á
ferðasögu:
Í október á seinasta sendi Kristján
nokkur mér mail. Ég og Krissi vorum samferða hingað til Argentínu
frá Íslandi en hann býr í annari borg sem heitir Neuquén og er í
lengst í vestur og soldid fyrir neðan miðju í Argentínu. Í þessu
meili stakk hann upp á því að við myndum heimsækja hvorn annan í
febrúar og eyða nokkrum dögum á hvorum stað.
Að morgni þann 9. febrúar kom hann til
Santa fe. Dagurinn var nú tekinn heldur rólega. Röltuðum um
miðbæinn, fórum í dýragarðinn í Santa fe sem er bara með dýr frá
þessu svæði. Um kvöldid fórum við svo heim til
Beu skiptinema og borðuðum pizzu og skelltum okkur svo út á
lífið.
Fram eftir hádegi á laugardeginum var
svo bara sofið. Ég hafði verið með alveg meiriháttar plön fyrir
okkur þessa helgi, til dæmis fara á wake-board, seglbretti, veiða
(með byssu eða stöng) og sigla. Því miður datt hver eina og einasta
af þessum hugmyndum uppfyrir sem mér fannst nú ansi leiðinlegt. Á
laugardeginu skelltum við okkur þess vegna bara niður á strönd og
vorum bara rólegir á því. Á laugardagskvöldið fórum við svo og
hittum vini mína og enduðum við á risa diskóteki undir berum himnir
á ströndinn og heppnaðist það mjög vel.
Sunnudagurinn var bara tjill og svo bíó
um kvöldid.
Á mánudagskvöldið tókum við svo
rútu til Pinamar sem er huggulegur strandbær í Argentínu. Við
komumst til Pinamar um sex leitið á þriðjudeginum, fengum okkur
morgunmat og sterkt kaffi, stigum svo upp í leigubíl og báðum um
ódýrasta hótelið sem væri samt ekki algjör
viðbjóður. Við enduðum á hóteli í 15 mínútna
göngufjarlægð frá miðbænum og 2 mínútur frá ströndinni. Þetta var
að vísu stjörnulaust hótel en það var fullbókað og það hlaut að
bjóða gott. Hótelstjórinn sagði okkur að klukkan 11 yrði herbergi
laust og þrifið þannig við bókuðum, skildum töskurnar eftir og
fórum í labbitúr í 4 og hálfan klukkutíma. Við lögðum okkur ekkert
heldur fengum okkur samlokur, bjór og vín og skelltum okkur á
ströndina! Í pinamar ætluðum við að gera heilan helling eins og
fara á brimbretti, fjórhjól og kay-surfing en það kostaði allt svo
mikið þannig við slepptum því bara.
Á fimmtudagsmorgninum vöknuðum við
snemma og fórum á rútustöðina og keyptum okkur miða til Mar del
plata sem er stór strandborg, svipar kannski til Benidorm bara
aðeins slakari klassi á öllu. Þar fórum við á túristaskrifstofu þar
sem við fengum upplýsingar um ennþá ódýrara hótel en í Pinamar
þannig við fórum beint þangað! Á fimmtudagskvöldið var alveg
hellidemba þannig við hringdum á leigubíl og báðum hann bara að
skutla okkur á einhvern hressan stað. Hann skutlaði okkur á
einhvern bar þar sem hann sagði að það væri live-tónlist og rosa
hresst fólk. Þessi leigubílstjóri hafði svo sannarlega rétt fyrir
sér því rétt eftir að við komum byrjaði hljómsveitin að spila og
gjörsamlega sló í gegn með alveg frábærri tónlist. Thegar
hljómsveitin hætti svo að spila tókum við annan leigubíl og báðum
hann að skutla okkur á einhvern annan góðan stað. Við enduðum í
fínu djammhverfi sem var hinsvegar allt á floti. Fórum á smá
pöbbarölt og skemmtum okkur vel. Á föstudeginum fórum við svo á
fætur rétt eftir hádegi, skelltum okkur í sturtu og fórum út að
borða. Við fengum okkur “Parilla” sem er svona grillmatur, til
dæmis fengum við kryddpylsur, blóðmör, þarma og rif. Næst fórum við
að skoða einhverja kirkju til að vera allavega pínulítið
menningarlegir. Eftir kirkjuskoðun lá leið okkar
niður á strönd þar sem við tókum nokkrar myndir og skelltum okkur
svo í sjóinn og hef ég ALDREI á ævi minni verið staddur í
jafnstórum öldum sko. Ég get ekki alveg fullyrt hvað þær voru
stórar sko en þegar ég var syndandi þar sem ég náði ekki í botn og
bara með hausinn rétt upp úr voru öldurnar að rísa örugglega 4
metra fyrir ofan mig. Þetta fannst mér allavega vera risastórt og
aldan kastaði manni í hundrað hringi ofan í sjónum og barði manni í
botninn og þetta var bara alveg rugl skemmtun sko. Krissi tók
nokkrar myndir áður en hann skellti sér út í en þær myndir eru samt
af mun minni öldum því svo fórum við lengra út í, veðrið versnaði
og öldurnar uxu.
Á föstudagskvöldid tókum við svo rútu
til Neuquén. Á laugardagseftirmiðdaginn fórum við Krissi á AFS fund
fyrir foreldra sem voru ad fara að taka við skiptinemum daginn
eftir. Við vorum þarna til að segja frá því hverju okkur fannst
erfitt í upphafi og reyna að gera góð ráð og létta aðeins á
stressinu. Þetta gekk mjög vel og held ég við höfum bara staðið
okkur vel, það pirrar mig samt í drasl að Krissi skuli vera
pínulítið betri en ég í spænsku.
Á laugardagskvöldid fórum við í afmæli
til vinkonu Krissa í heimahúsi og það var mjög góð skemmtun, frír
bjór eða reyndar eiginlega hvað sem þú vildir og þetta minnti ansi
mikið á fínt íslenskt partý en maður er ansi farinn að sakna
þeirra.
Á sunnudeginum snoðaði Krissi mig, svona
næstum því, hann skildi eftir hanakamb aftan á. Mér fannst ég
asskoti bjánalegur fyrst þó ég sé að venjast þessu núna, ég efa það
samt að nokkur annar venjist þessu. Fyndið hvernig fólk starir á
mann þegar maður er mað hanakamb, Hanakamburinn er samt farinn núna
eftir að “mamma” Krissa var svon væn að raka hann af þegar Krissi
vildi það ekki. En það er óþarfi að hafa áhyggjur gott fólk því
núna er stefnan bara sett á að safna.
Næstu dagar í Neuquén voru bara teknir í
rólegheitunum, það var sofið, farið í bíó, leigðar bíómyndir, farið
í sólbað á ánni og svo í fyrrakvöld var svo borðað besta Asado sem
ég hef nokkurn tíman smakkað, algjör snilld.
Í gær tók ég svo rútu heim og kom heim í
morgun,
Þetta held ég að ég komið gott í bili þó
það séu nokkrar fleiri sögur sem mig langar að koma frá mér en ég
hef bara svo litla löngun til að byrja að skrifa, það er ekki fyrr
en ég byrja að skrifa og er ég kominn á skrið að ég nenni
þessu.
Myndir koma inn á netið á myndasíðuna í
dag.
Allt gott að frétta af mér, heill á húfi
og í góðri stemningu.
Bið að heilsa öllum heima og sendi
faðmlög og kossa, taki það til sín hver sem vill.
Kveðja
Siggi Rúnar Ferðalangur
E.s. Að lokum vil ég þakka Krissa fyrir
ansi fína ferð.
E.s. Í þessari ferð voru framin nokkur
prakkarastrik og gerðist margt hlægilegt í þessari sögu sem væri
gaman að segja ákveðnum hópi frá en með virðingu fyrir öðrum
lesendum og mér sjálfum verður það látið vera.